Jak wybrać dywany do salonu, które odmienią twoje wnętrze

Największym wyzwaniem przy urządzaniu tarasu bywa przechowywanie. Ludzie często kupują ładne meble, a potem nie mają gdzie schować poduszek przed deszczem czy zimą. Rozwiązaniem, które u mnie w domu sprawdza się rewelacyjnie, jest lozko z pojemnikiem na posciel. Tak, dobrze czytacie – łóżko na tarasie. Wersja zewnętrzna, z ocynkowanym stelażem i wodoodpornym pokrowcem, mieści w sobie koce, zapasowe poduchy i nawet małe narzędzia ogrodowe. Moja przyjaciółka zamontowała takie na swoim drewnianym tarasie i teraz w ciągu dnia służy za siedzisko dla czterech osób, a wieczorem, po rozłożeniu, staje się wygodnym miejscem do spania pod gwiazdami. To nie jest fanaberia, tylko praktyczne zagospodarowanie każdego centymetra.

Zieleń na tarasie to nie tylko dekoracja, ale też sposób na osłonięcie się od sąsiadów i wiatru. Zamiast stawiać pojedyńcze doniczki, lepiej stworzyć warstwy – wysokie trawy ozdobne w dużych ceramicznych donicach, niżej krzewy lawendy lub bukszpanu, a na samym dole płożące rośliny, jak bluszcz czy runianka. Wybierajcie gatunki odporne na suszę, bo tarasy szybko się nagrzewają i ziemia wysycha błyskawicznie. U mnie świetnie sprawdza się rozchodnik okazały, który kwitnie na różowo od sierpnia aż do października. I pamiętajcie o podlewaniu – najlepiej założyć system kroplujący z timerem, bo ręczne noszenie konewki szybko się nudzi, zwłaszcza gdy taras jest na piętrze.

Kiedy myślę o aranżacji tarasu, od razu przypomina mi się historia mojej klientki, która miała balkon o wymiarach dwa na trzy metry i totalną rozpacz w oczach. Bo jak tu zmieścić stolik kawowy, dwa krzesła, leżak i jeszcze donice z lawendą, żeby nie wyglądało to jak magazyn mebli ogrodowych? Klucz okazał się banalnie prosty – postawiłam na meble składane i modułowe siedziska z poduchami o grubości 10 cm. To dało jej możliwość szybkiej zmiany aranżacji, gdy przychodzili goście na popołudniową kawę. Zamiast sztywnych zestawów wypoczynkowych, wybrałam lekkie krzesła z technorattanu, które można złożyć i schować pod ścianą. I wiecie co? Nagle ten mały taras zaczął tętnić życiem, a nie tylko stać pusty.

Na koniec jeszcze jedna rzecz, która często umyka przy aranżacji tarasu – prywatność. Jeśli mieszkacie w bloku lub w zabudowie szeregowej, sąsiedzi mogą zaglądać wam prosto w oczy. Rozwiązaniem są maty bambusowe przymocowane do balustrady, które wyglądają naturalnie i jednocześnie dają cień. Można też postawić ażurowe panele drewniane, ale one wymagają impregnacji co dwa lata. Ja wybrałam proste rolety rzymskie z tkaniny outdoorowej w kolorze écru – rozwijam je tylko wtedy, gdy chcę się schować przed wzrokiem przechodniów, a na co dzień są zwinięte i nie zabierają miejsca. Dzięki temu taras jest zarówno funkcjonalny, jak i intymny, nawet przy małym metrażu.

Gdy w domu pojawia się potrzeba przyjęcia gości na noc, zaczynają się schody. Z doświadczenia wiem, że kanapa z funkcją spania to jedno z lepszych rozwiązań, ale trzeba ją dobrze wybrać. W moim salonie postawiłam na model z tapicerką welurową w ciemnym odcieniu — łatwo się czyści, a przy tym wygląda elegancko, gdy składana jest jako sofa. Problem w tym, że rozłożenie jej każdego wieczoru bywa męczące, zwłaszcza gdy wcześniej pracowałam na tym samym miejscu. Dlatego dla gości przeznaczyłam osobny kącik z wersalką, która na co dzień służy jako leżanka do czytania. Ma 16 cm materac piankowy na stelazu listwowym, co zapewnia całkiem przyzwoity komfort spania, choć nie jest to poziom dobrego łóżka.

Oświetlenie to kolejny element, który zmienia taras z miejsca użytkowego w nastrojową strefę relaksu. Unikajcie jednak ostrych lamp sufitowych, które rażą w oczy. Postawcie na łańcuchy ledowe rozwieszone wzdłuż balustrady lub girlandy z żarówkami vintage, które dają ciepłe, żółte światło. U siebie na tarasie zamontowałam też kilka lampionów solarnych na palikach, które wbijam w donice – działają bez prądu i same włączają się o zmierzchu. Przy okazji warto pomyśleć o moskitierach na drzwi balkonowe, bo nic nie psuje wieczoru tak jak bzyczące komary. W zeszłym roku kupiłam magnetyczną moskitierę na wymiar i montaż zajął mi dosłownie pięć minut.

Kiedy przeprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania, marzyłam o wydzielonym gabinecie z dużym biurkiem i regałem na książki. Rzeczywistość zweryfikowała te plany — trzydzieści metrów kwadratowych to wyzwanie, zwłaszcza gdy trzeba w nich zmieścić nie tylko siebie, ale i miejsce do pracy. Zaczęłam więc od wymierzenia każdego centymetra i zastanowienia się, co jest mi naprawdę potrzebne. Zamiast standardowego biurka postawiłam na model składany, który po pracy chowam do szafy. To rozwiązanie nie jest idealne, bo każdego ranka muszę rozkładać stanowisko, ale uwalnia przestrzeń, gdy wracam do domowego trybu życia. Ważne okazało się też oświetlenie — lampa z regulowanym ramieniem to must-have, zwłaszcza gdy okno wychodzi na północ i światła jest mało przez większość dnia.